μονάχοι, σαν λιοντάρια, στες ράχες, στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,
να φεύγωμ’ απ’ τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;
Να χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς;
Καλλιό ‘ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά και φυλακή!
Τι σ’ ωφελεί αν ζήσης και είσαι στη σκλαβιά;
Στοχάσου πως σε ψένουν καθ’ ώραν στη φωτιά.
Βεζίρης, Δραγουμάνος, Αφέντης κι αν σταθής,
ο Τύραννος αδίκως σε κάμει να χαθής·
δουλεύεις όλ’ ημέρα σε ό,τι κι αν σοι πη,
κι αυτός πασχίζει πάλιν το αίμα σου να πιη.
Ανδρείοι καπετάνοι, παπάδες, λαϊκοί,
σκοτώθηκαν, κι αγάδες, με άδικον σπαθί·
Ελάτε μ’ έναν ζήλον σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον επάνω στον Σταυρόν·
να βάλωμεν, εις όλα να δίδουν ορισμόν·
οι Νόμοι να ‘ν’ ο πρώτος και μόνος οδηγός,
και της Πατρίδος ένας να γένη αρχηγός·
γιατί κι η αναρχία ομοιάζει την σκλαβιά·
τας χείρας προς τον ουρανόν, κάμνουν τον Όρκον:
«Ω Βασιλεύ του Κόσμου, ορκίζομαι σε Σε,
στην γνώμην των Τυράννων να μην ελθώ ποτέ!
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ
εις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.
Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανίσω, θε να ‘ναι σταθερός.
αχώριστος για να ‘μαι υπό τον στρατηγόν.
Κι αν παραβώ τον όρκον, ν’ αστράψ’ ο Oυρανός
ΝΕΟΣ ΘΟΥΡΙΟΣ του Γιώργου Κόκκα
{οι στίχοι εντός αγκυλών είναι σχεδόν αυτούσιες του ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗ}
Ως πότε Πατριώτες, θα ζούμε στη ξεφτίλα ,
Με μάσκες κάθε μέρα ρουφώντας τη σαπίλα !
Σπίτια να κατοικούμε, δεν θα ΄χουμε πολλά !
Μ΄ εκείνα τα Μνημόνια, μας έδεσαν σφικτά !
{Να χάνουμε αδέλφια, φίλους και συγγενείς,
Πατρίδα, τα παιδιά μας, ακόμη και γονείς} !
Καλύτερα μιας μέρας αυτόνομη ζωή!
Παρά σαράντα χρόνια Κόμματα και Βουλή !
Τι ωφελεί ν΄ αποφασίζουν κομματικά μαντριά !
Στοχάσου πως σ΄ ακυρώνουν καθημερινά !
Πρωθυπουργοί γραικύλοι και κάθε Βουλευτής,
Σε κοροϊδεύουν όλοι με στόχο να χαθείς !
Δουλεύεις όλη μέρα σαν άλογο ή σκυλί
Κι αυτοί μόνο μαζεύουν τους φόρους ΠΙΟ πολύ !
Ο χοντροβενιζέλος κι ο Πάγκακος μαζί και κάθε τους τσιράκι που ήταν Βουλευτής
Προδόσαν την Πατρίδα κι όλες οι Κυβερνήσεις Μεταπολίτευσής !
Ανδρείοι Συμπολίτες μοχθήσαμε πολύ,
Το Σύνταγμα να ισχύει, Λαός να κυριαρχεί !
Μα όλοι μας ξεφτιλίσαν κι ο Τσίπρας πιο πολύ !
Κι αμέτρητοι άλλοι τόσοι, το Δημοψήφισμά μας, το έφτυσαν μαζί !
Ελάτε μ΄ έναν ζήλο σε τούτον τον καιρόν !
Να δώσουμ΄ έναν Όρκο Αρχαιοελληνικό !
Πολιτες δοκιμασμένους με Πατριωτισμό,
{Να βάλουμε σε όλα να δίνουν Ορισμό} !
Νέα Εθνοσυνέλευση να γίνει Οδηγός !
{Και της Πατρίδας Ένας να γίνει Αρχηγός} !
{Αυτή η Ολιγαρχία ομοιάζει με Σκλαβιά} !
Θελουμ¨ Ανεξαρτησία , όπως και πιο παληά !
{ Ας πούμε απ΄τη Καρδιά μας ετούτα στον Λαό} !
{ Στο σημείο αυτό οι Πατριώτες όρθιοι, και υψώνοντας τα χέρια μας στον Ουρανο, δίνουμε τον Όρκο} :
Λαέ μου προδομένε, Ελληνικέ Λαέ = Ορκίζομαι σε Σε !
Τους Νόμους της Βουλής τους να μην τηρώ ποτέ !
{ Χαράτσια δεν πληρώνω, μήτε θα πλανηθώ} !
{ εις τα ταξίματά τους για να παραδοθώ} !
{Εν όσω ζω στον Κόσμο, ο μόνος μου σκοπός}
Θα ΄ναι η Αυτονομία σε κάθε μας Νομό !
Να γίνει << Πόλις+Κράτος>> με ΔΗΜΟΒΟΎΛΙΌ !{ www.dimovoulio.gr }
Κι η Ολιγαρχία να παύσει μονομιάς !
Να γίνουμ΄ Ελβετία , ως Καποδίστριάς !
{ Πιστός στη μια Ελλάδα, συντρίβω τον Ζυγό,
Αχώριστος για να ΄μαι υπό τον Στρατηγό !
Κι αν παραβώ τον Όρκο, ν΄αστράψει ο Ουρανός !
Και να με κατακάψει, να γένω σαν Καπνός !}
του Γιώργου Κόκκα , {Θεσσαλονικιού}
